Notariële en juridische stukken vertalen

Notarieel werk gaat zelden over één blad. Voor een erfenis in het buitenland komen een testament, een verklaring van erfrecht en een boedelvolmacht samen. Voor een woning in een ander land ligt de koopakte naast een hypotheekakte en een volmacht. Bij een scheiding met kinderen gaan het echtscheidingsconvenant, het ouderschapsplan en een vonnis of beschikking samen naar de buitenlandse rechter of notaris. De aanvraag bepaalt welke stukken erbij horen. De instantie, bijvoorbeeld een buitenlandse notaris, rechtbank of kadaster, legt vast wat zij wil zien. Dat verschilt per land en per loket, dus vraag het vooraf na. Meestal vraagt u de stukken eerst op bij de notaris of de rechtbank. Daarna volgt, als de instantie dat wil, een stempel in het land van afgifte, vervolgens de vertaling en dan het indienen. Notariële stukken vallen niet onder de vrijstelling die voor akten van de burgerlijke stand geldt. In zo'n dossier moeten termen overal hetzelfde zijn. Als de ene vertaling spreekt over een erfgenaam en de andere over een rechtverkrijgende, ziet een buitenlandse ambtenaar een verschil dat er niet is. Met één aanspreekpunt voor alle stukken en talen van de aanvraag werkt de vertaler met één termenlijst en één schrijfwijze voor partijen, bedragen en data. Een apostille van de Nederlandse rechtbank op de vertaling is een optie voor gebruik in het buitenland.