DuitsAchtergrond, Cultuur en Documenten

Duits komt bij ons vaak binnen via een huwelijk of gezinsvorming waarbij de ene partner stukken uit Duitsland of Oostenrijk meebrengt en de andere uit een ander land. Zo ontstaat een dossier met een Duitse geboorteakte, een huwelijksakte en verder een diploma of arbeidscontract in een derde taal. Wie zoiets voor het eerst doet, vraagt zich vaak af welk stuk eerst aan de beurt is en in welke taal de rest moet worden aangeleverd.

De IND geeft daar een houvast. Zij neemt documenten aan in het Nederlands, Engels, Frans of Duits. Een Duitse akte hoeft voor de IND dus niet te worden vertaald, en een stuk in een andere taal mag naar het Duits, maar ook naar een van de drie andere talen. Die keuze maakt verschil, omdat u zo de talen in uw dossier kunt beperken. Wij bespreken vooraf met u welk stuk naar welke taal gaat. De vertaling moet worden gemaakt door een vertaler die door een Nederlandse rechtbank is beëdigd.

Dan de stempelroute. Voor akten van de burgerlijke stand uit Duitsland, Oostenrijk en Luxemburg geldt Verordening (EU) 2016/1191, zodat geen apostille of legalisatie nodig is. Dat geldt niet automatisch voor een uittreksel uit het handelsregister, een arbeidscontract of een diploma; voor die stukken geldt de apostille. Zwitserland en Liechtenstein vallen onder het apostilleverdrag. Een meertalig standaardformulier kan soms een vertaling overbodig maken, maar dat beoordeelt de instantie, niet wij.

Op papier lijkt Duits eenvoudig: het Latijnse alfabet, bekende namen. In de praktijk zit de moeite in begrippen die in Nederland geen vaste tegenhanger hebben, zoals de benaming van een opleiding of een rechtsvorm in een bedrijfsuittreksel. Een beëdigd vertaler kiest dan een omschrijving die een Nederlandse lezer begrijpt en behoudt de oorspronkelijke term waar dat nodig is. Namen blijven gelijk aan het paspoort, in alle stukken van de aanvraag.