ItaliaansAchtergrond, Cultuur en Documenten

Een aanvraag met Italiaanse stukken verloopt in drie stappen: eerst verzamelt u alle documenten, dan laat u ze vertalen, dan dient u het geheel in. Dat klinkt eenvoudig. In de praktijk gaat het mis in de tweede stap, omdat dezelfde aanvraag bijna altijd stukken in een andere taal bevat. Een Italiaanse geboorteakte ligt dan naast een Zwitsers diploma of een Engelstalige verklaring, en alles moet in dezelfde map terechtkomen, met dezelfde schrijfwijze van namen.

Begin met een lijst. Zet per document de taal, het land van afgifte en de plek in de aanvraag erbij. Italië is een EU-lidstaat. Voor akten van de burgerlijke stand, zoals een geboorteakte, geldt tussen EU-lidstaten Verordening (EU) 2016/1191: geen apostille of legalisatie. Een meertalig standaardformulier kan een vertaling soms zelfs overbodig maken. Diploma's, notariële stukken en bedrijfsstukken vallen daar niet automatisch onder; voor die stukken is een apostille uit het land van afgifte nodig. Voor Zwitserland en San Marino geldt het apostilleverdrag.

Dan de vertaling. Nederlands, Engels, Frans en Duits zijn de talen van de IND; Italiaans hoort daar niet bij. Een Italiaans stuk laat u dus vertalen in een van die vier talen, in Nederland door een vertaler die door een Nederlandse rechtbank is beëdigd. Die verklaart op de vertaling dat deze juist en volledig is, met stempel en handtekening. Ligt er in hetzelfde dossier een stuk in een vierde taal, dan vraagt dat een eigen vertaling. Wij vragen u de stukken aan te leveren zoals ze zijn afgegeven, met een eventuele apostille erbij. De apostille hoort bij het origineel en wordt in het land van afgifte aangevraagd. Dat biedt ons bureau niet aan.

Namen vragen aandacht, ook in het Latijnse alfabet. De vertaler schrijft ze over zoals ze in het brondocument staan, en wij leggen de schrijfwijze vast zodat het tweede en derde document dezelfde vorm krijgen. Dat voorkomt dat één persoon in één dossier op drie manieren is gespeld.