Chinees (Mandarijn)Achtergrond, Cultuur en Documenten

Chinees komt bij een huwelijk of een verhuizing naar Nederland zelden alleen. Meestal ligt er een stapel: een Chinese geboorteakte, een huwelijksakte, een diploma, soms een notariële akte, en Nederlandse of Engelstalige stukken van de andere partij. Elk stuk heeft zijn eigen route, en de volgorde bepaalt of u straks twee keer iets opnieuw moet doen.

De regel waar u mee te maken krijgt is eenvoudig. De IND leest geen Chinees: zij werkt met documenten in het Nederlands, Engels, Frans of Duits. Een Chinees stuk laat u dus vertalen in een van die vier talen, in Nederland door een vertaler die door een Nederlandse rechtbank is beëdigd. Een beëdigde vertaler zoekt u op via het register van Bureau Wbtv, het Rbtv. De vertaling krijgt een verklaring, een stempel en een handtekening van de vertaler.

Voor China geldt het apostilleverdrag. Dat betekent dat het Chinese brondocument zijn apostille in China krijgt, in het land van afgifte. Die stap hoort dus vóór de vertaling, want de beëdigd vertaler vertaalt ook de apostille mee. Voor Taiwan noemen wij geen route, omdat wij die niet met zekerheid kunnen geven. Voor Singapore geldt eveneens het apostilleverdrag. Wat in uw geval klopt, bespreken wij met u voordat de vertaling begint.

Het werk zit vaak in de combinatie. Heeft u naast Chinees ook een akte uit een EU-lidstaat, dan kan voor akten van de burgerlijke stand Verordening (EU) 2016/1191 gelden, en is een apostille of legalisatie daar niet nodig. Een meertalig standaardformulier maakt een vertaling soms overbodig. Diploma's en notariële stukken vallen daar niet automatisch onder. Zo kan het dat de ene akte in uw dossier een stempel nodig heeft en de andere niet.